Αν ήταν λογοτεχνικό βιβλίο ή ταινία, θα είχε όλα τα χαρακτηριστικά ενός καλού αστυνομικού θρίλερ: μυστικούς κώδικες, κρυμμένα μηνύματα και απόρρητα στρατιωτικά αρχεία, πλαστογράφους και υποκλοπές κωδικών.
Δεν είναι, όμως, κάτι φανταστικό, αλλά μια απτή πραγματικότητα για τον χώρο των ηλεκτρονικών υπολογιστών και του Διαδικτύου. Το κακόβουλο λογισμικό (malware) αποτελεί παγκοσμίως μια αγορά τεράστιου μεγέθους, ενώ, την ίδια στιγμή, οι τεχνικές κρυπτογράφησης για ανταλλαγή μηνυμάτων στον αχανή διαδικτυακό χώρο, κάνουν τεχνολογικά άλματα.
Οι τελευταίες εξελίξεις στον χώρο παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο του διεθνούς συνεδρίου για την ασφάλεια του Διαδικτύου και την ηλεκτρονική δημοκρατία, που διοργάνωσαν τα πανεπιστήμια Μακεδονίας και ανατολικού Λονδίνου, τις προηγούμενες μέρες, στη Θεσσαλονίκη.
Κρύβοντας το κρυμμένο μήνυμα
Η «στεγανογραφία», δηλαδή η κρυμμένη γραφή, είναι ελληνική λέξη και τεχνική γνωστή ήδη από την εποχή του Ηροδότου, που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον στη Γερμανία (κι όχι μόνον) του δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και εδώ και χρόνια απέκτησε ηλεκτρονική υπόσταση.
Άρα, λοιπόν, τι είναι το καινούργιο, δεδομένου ιδίως ότι η κρυπτογράφηση-κωδικοποίηση είναι ευρέως διαδεδομένη στον κόσμο της πληροφορικής;
«Το καινούργιο που κομίζει η στεγανογραφία είναι ότι το κρυπτογραφημένο μήνυμα δεν φαίνεται κρυπτογραφημένο. Δηλαδή, κρύβουμε το κρυμμένο μήνυμα», εξηγεί ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Στραθκλάιντ (Strathclyde University), Τζορτζ Γουέιρ (George Weir).
Με απλά λόγια, με τη στεγανογραφία ένα απόρρητο μήνυμα μπορεί να ενσωματωθεί σε άλλο αρχείο υπολογιστή (jpeg, gif, bmp, tiff, png, mp3, wav κτλ), το οποίο και χρησιμοποιεί ως φορέα, βρίσκοντας τη θέση του μέσα από μια αλληλουχία αλγορίθμων και κωδικών.
Διαθέσιμα εργαλεία για να κρυφτεί ένα μήνυμα σε μια φωτογραφία υπάρχουν ήδη. Η νέα πρόκληση φαίνεται ότι είναι η «κειμενική στεγανογραφία», δηλαδή το να κρύψεις κείμενο μέσα σε κείμενο.
Πρακτικά, εξηγεί ο κ.Γουέιρ, αυτό μπορεί να επιτευχθεί με δύο τρόπους: είτε κρύβοντάς το στα κενά ανάμεσα στις λέξεις, στα tabs ή στην αλλαγή σειράς (μέθοδος που αποδεικνύεται αναποτελεσματική σε περίπτωση που ο αποδέκτης του μηνύματος αλλάξει το layout του κειμένου) είτε με την αλλαγή του τρόπου γραφής μιας λέξης (π.χ., στα βρετανικά αγγλικά ή τα αμερικανικά αγγλικά).
Βασικό ζητούμενο (και κεφαλόπονος για τους ερευνητές) είναι το κείμενο-φορέας του κρυφού μηνύματος «να βγάζει νόημα», κάτι που δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται. Ωστόσο, στο πανεπιστήμιο του Στραθκλάιντ φαίνεται ότι τα κατάφεραν!
